منابع طبیعی و تولید

دکستروز به طور طبیعی در میوه ها، سبزیجات و عسل یافت می شود. با این حال، برای اهداف صنعتی، عمدتاً از نشاسته ذرت یا گندم از طریق فرآیندی به نام هیدرولیز آنزیمی به دست می‌آید. این فرآیند مولکول های نشاسته را به واحدهای گلوکز کوچکتر تجزیه می کند و در نتیجه محلول دکستروز خالص ایجاد می شود.

انواع دکستروز:

دکستروز به اشکال مختلفی وجود دارد که هر کدام دارای ویژگی ها و کاربردهای متمایز هستند:

دکستروز بی آب: رایج ترین شکل، دکستروز بی آب، بدون آب است و ظاهری سفید و کریستالی دارد. این ماده در آب بسیار محلول است و معمولاً در پخت و پز، نوشیدنی ها و داروسازی استفاده می شود.

دکستروز مونوهیدرات: این فرم حاوی مقدار کمی آب است که به آن ماهیتی کمی مرطوب می دهد، به این معنی که رطوبت را از محیط جذب می کند. دکستروز مونوهیدرات اغلب در محصولات شیرینی پزی و مکمل های غذایی استفاده می شود.

دکستروز کریستالی: این شکل ساختار بلوری بزرگتری نسبت به دکستروز بی آب دارد و در نتیجه سرعت انحلال کمتری دارد. معمولاً در دم کردن و به عنوان یک عامل حجیم در محصولات تغذیه ورزشی استفاده می شود.